Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Nieuwjaarstart vaste stok

Gerrit en ik hadden besloten de daad bij onze nieuwjaarswens, ‘een visrijk 2021’, te voegen.
Het roeibootje, zonder motor, was snel geregeld bij ‘de Eerste Aanleg’ in Scheendijk (vlakbij Breukelen).
We ontmoetten elkaar ter plekke om 7.30 uur.
Het was nog pikdonker, vochtig van de mist en daardoor fris.

Spullen sjouwen, bootje ermee inrichten, peddels pakken en vertrekken. Ik mag roeien. Gelukkig kijk ik altijd heel goed naar de roeiers op de Eem en ga aan de goede kant van de boot zitten.
Eerst nog bukken om het bruggetje te ontzien.
Eenmaal op open water gaat alles veel makkelijker.

We zigzaggen naar de visstek in één van de havens. Overal branden lichtjes, af en toe springt er een vis, maar verder is het er oorverdovend rustig, op Gerrit na. Heerlijk dus.
Met touwtjes maken we het sloepje vast aan 2 palen.

Het optuigen kan beginnen. Lastig wordt het echter als je niets op te tuigen hebt…. Hè? hengels laten staan????!!!!! Maar we hadden alles………., hoe is het mogelijk????!!!!!!
Een ‘goede’ start van het jaar. Nou ja, als dit alles is. We hebben ook wel eens iemand de boot uit zien kukelen.
Nu komt het aan op vriendschap, creativiteit en oplossingsgericht denken!
Gerrit had het verlossende, lumineuze idee: naar de kant roeien en even over de weg heen en weer lopen. 10 minuten op de klok, dat was alles; een record.
Ondertussen was het stiekem licht geworden, wat het optuigen aanzienlijk vergemakkelijkte.

Het uitloden is nog wel een dingetje in de onder gelopen veenafgravingen, want zo zijn de sleuven achter Scheendijk ontstaan (zie Google Maps). 



De bodem is veen en dus één en al zachte drab.
Een peilloodje zakt altijd de bodem in.
Schuiven met je dobber kan, na het heel secuur uitloden, nodig zijn.
Dobber naar beneden: aas komt van de bodem af. Aas gaat zweven en is goed zichtbaar. 


Op de voorn met ‘staande haak’

Dobber omhoog, aas komt op de bodem te liggen. Zwaar aas zakt er dan misschien in weg en is minder goed zichtbaar.


Op de blei/brasem met een ‘sleepje’

Waar ga je op vissen? Voorn zwemt meer van de bodem af. Brasem en blei zoeken hun voedsel vooral op de bodem. Welk aas gebruik je, welk voer, welke dobber, welke loodzetting?
Ga uit van vaste gegevens en eigen theorieën, maar pin je er niet op vast! Houd het om te beginnen simpel. Minder is meer.
Experimenteren is hèt sleutelwoord in de hengelsportwereld. Blijf proberen, blijf veranderen, durf te wisselen, doe iets geks tegen alle logica in, vraag je buurman/-vrouw, enz., enz.
En bedenk: wat niet kan is nog nooit gebeurd!


Kloksgewijs: maden, casters, gekiemde hennep.

Het voerritueel vond plaats in duplo. We maken per persoon 2 voerplekken aan en gooien op die te bevissen plekken: gekiemde hennep, casters, handvol maden en een balletje voer.
2 maden aan de haak en ingooien….

De start was langzaam. Vissen is nog niet direct vangen zo blijkt.
Ligt de vis er niet, aast ze niet, verkiest ze ander aas, verkeerde diepte gekozen, ….. ? Eerst maar even geduld.
Na een paar minuten geen teken van leven bezoek ik de andere voerplek. Direct gaat de dobber onder: beet. Ik vang een maatse blei.
Er ligt vis, dat is zeker.
Beetje hennep en een paar casters bijvoeren en ingooien. Direct een wegtrekker. Weer een blei, iets groter. Opnieuw bijvoeren en inwerpen. Zoef, weg is de oranje punt. Een voorn. Vis nr. 3.

Goed uitgelood?

Zo zal het een groot gedeelte van de ochtend gaan.
Regelmatig bijvoeren, ook met voerballetjes, op de aangemaakte voerplekken houdt de vis op de plekken.
We zien af en toe wel de beten wegvallen. Snoek?
Daarom wisselen we steeds met vissen op de andere voerplek. Wel blijven we trouw beide visplekken voorzien van voer, ook al vissen we er niet. Rust op 1 plek kan daar ook weer vis aantrekken en/of activeren tot azen.


Vangen en voeren


Vangst van de dag: een snoekbaarsje.

Na een uurtje of 4 vissen staat bij mij de teller op 157 stuks. Dat is 40 vissen per uur, iedere anderhalve minuut een vis! Exclusief thee drinken, broodje eten, foto’s maken, verspeelde exemplaren, haakje aanknopen, tuigje ontwarren, plassen, …… blijft dat heel veel vis!!!
Gerrit heeft niet geteld, maar bewaarde zijn vangst wel de gehele sessie. Alle vissen zwemmen weer spartelend en super gezond hun vrijheid tegemoet.







Ons nieuwjaar is spartelend van de vis begonnen. De kop is er af.

De grote tip van vandaag is: check je spullen en kijk achterom voor je vertrekt!

Harry Snoekbaars